Λέρος..! το νησί με τους διαχρονικά άσχετους και αδιάφορους διαχειριστές της δημόσιας διοίκησης! Μια φωτογραφία και μια προφορική ομολογία από τα παλιά, ξεδιπλώνει μπροστά στα μάτια μας την αξία αυτού του υπέροχου νησιού με την τόσο σημαντική γεωστρατηγική θέση. Σχολή ή «Scuola» μηχανικών, για τα υδροπλάνα που πετούσαν απ’ άκρη σ’ άκρη όλου του Αιγαίου, ήταν αυτό το κτίριο, που εμείς σήμερα απαξιωτικά αποκαλούμε 14ο περίπτερο ψυχασθενών ή πιο σωστά, αποθήκη ειδών καθαριότητας!

Ένα τεράστιο κτίριο, διαφορετικό από όλα τα αλλά, με γυάλινους φεγγίτες στην οροφή έτσι που να διαχέεται το εισερχόμενο φως του ήλιου σε κάθε άκρη, σε κάθε τετραγωνικό, του βαριά οπλισμένου από μπετό και σίδερο κτίσματος. Οι μεγάλες πόρτες, τα μεγάλα παράθυρα και οι δυο μπηγμένοι στον τοίχο οριζόντιοι σιδηροδοκοί, είναι αυτά που σε κάνουν να αναρωτιέσαι γιατί άραγε να βρίσκεται αυτό το κτίσμα εκεί!

Και στην απέναντι πλευρά, διπλά στην θάλασσα, μια βάση από τον τρίτο γερανό που σήκωνε τις μηχανές από τα υδροπλάνα και τις τοποθετούσε σε μηχανοκίνητα βαγονάκια, που κινιόντουσαν επάνω στις στιβαρές ράγες που διέσχιζαν την βάση του αερολιμένα Rossetti.

Όλα αυτά, ράγες, βαγόνια, γερανούς, μηχανές και μηχανήματα τα πουλήσαμε στους γύφτους προκειμένου να κερδίσουμε λίγα χρήματα. Μια λέξη που είναι βαθιά χαραγμένη στο αρρωστημένο μας μυαλό.

Η ανικανότητα να συντηρήσουμε και να διατηρήσουμε όλα αυτά που μας παραχώρησαν οι άλλοτε κατακτητές φαίνεται σε όλο το μεγαλείο της. Καλοί και εύηχοι πύρινοι λόγοι, που με βροντερή φωνή κατά καιρούς εκφωνούν από τον πολιτικό άμβωνα, όμως δεν άκουσα ποτέ κανένα να λέει για την συνέχεια αυτού του τόπου.

Ακόμα και σήμερα ξηλώνουμε τα πλακάκια, τις λεκάνες και τα πορτοπαράθυρα από αυτά τα κτίσματα των κατακτητών. Δεκάδες, εκατοντάδες αποθήκες, σχολεία μηχανικών, στρατώνες, εκκλησίες, θέατρα, πυροβολαρχίες, νοσοκομεία, σπίτια, υδραγωγεία, δρόμοι, υπόγεια καταφύγια, πετρόκτιστα λιμάνια, έργα από άκρη σε άκρη αυτού του νησιού! Σήμερα παρατηρώντας όλο αυτό τον πλούτο που άφησαν πίσω τους οι «άλλοι», εμείς το μόνο που καταφέραμε ήταν να τα εκμεταλλευτούμε περιστασιακά και τα καταστρέψαμε για ίδιο όφελος και μόνο.

Όλοι εμείς μετά από εβδομήντα επτά χρόνια, ακόμα κάνουμε σχέδια, συζητάμε για τις συγκοινωνίες… την αεροπορική κάλυψη των νησιών μας από υδροπλάνα, την κάλυψη από καράβια σε καθημερινή βάση και τόσα αλλά που δικαιωματικά θα έπρεπε να έχουμε σαν παραμεθόρια περιοχή. Τα χρόνια κύριοι πέρασαν και εγώ με την μουρμουρά μου και με τα ολίγα και φτωχά που γράφω, προσπαθώ να αφυπνίσω τις συνειδήσεις των διοικούντων, μπάς και ξυπνήσουν από τον λήθαργο.

Τα διπλανά νησιά παλεύουν, αγωνίζονται, διεκδικούν, κερδίζουν, φτιάχνουν σχολές μηχανικών, σχολές εμποροπλοιάρχων, ετοιμάζουν υδατοδρόμια. Όλα αυτά εμείς κάποτε τα είχαμε έτοιμα και τα αποποιηθήκαμε ,τα καταστρέψαμε και ακόμα με μίσος τα πολεμάμε, λες και όλα αυτά δεν ανήκουν στον τόπο μας, λες και δεν θα ήταν το μέλλον του νησιού μας.

Όλα αυτά δεν τα γράφω για να εξυμνήσω τους Ιταλούς κατακτητές, όπως ισχυρίζονται κάποιοι, αλλά γιατί όλα αυτά είναι δικά μας και θα έπρεπε να τα συντηρήσουμε και να τα χρησιμοποιήσουμε για το καλό του τόπου μας.

Οι εποχές που ζούμε είναι δύσκολες και από ότι βλέπω θα είναι στο μέλλον δυσκολότερες!

Δείτε το πλήρες φωτογραφικό άλμπουμ ΕΔΩ

#ΣημείαΕνδιαφέροντος #ΛεριακήΓη #Κτίρια #ΑθεατηΛερος #AtheatiLeros #ΑθέατηΛέρος #Leros #Greece #Λέρος #Λερος #Ελλάδα #LerosHistory

Λάβετε τις επόμενες αναρτήσεις στο email σας κάνοντας εγγραφή

Τα άρθρα στο παρόν ιστολόγιο, έχουν συγγραφεί και δημοσιευθεί στο facebook σε προγενέστερο χρόνο.

Ο Τούρτουρας είναι μια από τις υψηλότερες βουνοκορφές του νησιού μας. Βρίσκεται στη Νότιοανατολική μεριά της Λερού και αγναντεύει την Αστροπαλιά.

Το βουνό Τούρτουρας βρίσκεται σε μια απόσταση πλέον των τριών χιλιομέτρων και σε ύψος περίπου 260 μέτρων, από την πεντακάθαρη παραλία του Ξεροκάμπου.

Διασχίζοντας τον χωματόδρομο που οδηγεί στην αστείρευτη πηγή νερού του Τούρτουρα, μην ξεχάσετε στο διάβα σας να αναζητήσετε την παλιά προβλήτα, από όπου με τριήρεις πήραν άντρες για τον Πόλεμο της Τροίας, όπως λέει στην Ιλιαδα του ο Όμηρος! Λίγο πιο κάτω θα συναντήσετε τον Ιταλικό τηλέγραφο. Ένα μικρό κτίσμα το οποίο επί Ιταλοκρατίας συνέδεε με υπόγεια τηλεφωνικά καλώδια την ηρωική Κάσο με την πανέμορφη πατρίδα του Πυθαγόρα, την Σάμο!

Συνεχίζοντας και πάντα στο δεξί σας χέρι, θα συναντήσετε την πανέμορφη γραφική εκκλησία «Παναγία η Καβουράδαινα». Προχωρώντας θα φτάσετε στο μαγευτικό Διαπόρι. Εκεί, ακόμα στέκουν οι στρατώνες της πυροβολαρχίας PL 281. Ανηφορίζοντας συναντάμε την θρυλική πυροβολαρχία PL 288 , όπου ο Γερμανός ζωγράφος ΄Οττο το 1943-44 ζωγράφισε στους τοίχους του Ιταλικού στρατώνα, πανέμορφες τοιχογραφίες που στέκουν ακόμα ζωντανές στο πέρασμα των χρόνων και σε πείσμα όλων όσων προσπάθησαν μην γνωρίζοντας την αξία τους να τις καταστρέψουν.

Συνεχίζοντας και ανηφορίζοντας το βουνό μέσα από ένα στενό δρομάκι, το ήσυχο και ήρεμο τοπίο καθώς και η εκπληκτική θέα, σε αποζημιώνει πριν φτάσεις στο θαύμα της δροσερής πηγής του Τουρτούρα! Το αξιοπερίεργο είναι ότι αυτή η πηγή βρίσκεται λίγα μέτρα από την βραχώδη κορυφή του βουνού, που οι Ιταλοί το ονόμαζαν «Τόρτορε» που κατά πάσα πιθανότητα σήμαινε τρυγόνια.

Μια πηγή που χειμώνα καλοκαίρι προσφέρει πλουσιοπάροχα στο ζωικό και φυτικό βασίλειο το δροσερό διαυγές νερό της!

Ένας παραδεισένιος τόπος με ιδιαίτερα χαμηλή βλάστηση, που από μόνος του εκπέμπει γαλήνη και ηρεμία. Εκεί το αστείρευτο υπερχειλίζον νερό οδηγείται σε δυο ομοιόμορφες μικρές τσιμεντένιες δεξαμενές.

Σε αυτήν την πηγή πουλιά και ζώα ξεδιψάνε δείχνοντας μας τον σεβασμό του ενός απέναντι στο άλλο, και μας λένε με τον τρόπο τους ότι αυτή η γη ανήκει σε όλους όσους ζουν πάνω της. Πάνω σε αυτόν τον πλανήτη, που όλοι εμείς αποκαλούμε γήινο παράδεισο την στιγμή ακριβώς που τον καταστρέφουμε με όποιον τρόπο μπορούμε. Μια μοναδική αστείρευτη πηγή, σε έναν ιδιαίτερα όμορφο και ήρεμο τόπο.

Καθώς βλέπει ο επισκέπτης τον τόπο και τα πλάσματα που ζουν αρμονικά εκεί, αναπόφευκτα η σκέψη του οδηγείται στον Πλάστη! Κάποιος τα έφτιαξε όλα αυτά, κάποιος τους έδωσε πνοή και ζουν αρμονικά στον υπέροχο γαλαζοπράσινο κόσμο μας…

Το φωτογραφικό άλμπουμ του Τούρτουρα ΕΔΩ

Η θέση του Τούρτουρα στον χάρτη ΕΔΩ

#ΣημείαΕνδιαφέροντος #ΛεριακήΓη #ΛεριακήΦύση #ΑθεατηΛερος #AtheatiLeros #ΑθέατηΛέρος #Leros #Greece #Λέρος #Λερος #Ελλάδα #LerosHistory

Λάβετε τις επόμενες αναρτήσεις στο email σας κάνοντας εγγραφή

Τα άρθρα στο παρόν ιστολόγιο, έχουν συγγραφεί και δημοσιευθεί στο facebook σε προγενέστερο χρόνο.

Στην ευρύτερη περιοχή του Ξηρόκαμπου και λίγο μετά το Διαπόρι, θα συναντήσουμε στο βουνό του Τούρτουρα την άλλοτε Ιταλική πυροβολαρχία PL288.

Στο υπέροχο κεντρικό κτίριο του στρατωνισμού κατά την διάρκεια της Γερμανικής κατοχής, ένας στρατιώτης ζωγράφισε πάνω στους τοίχους αριστουργήματα, τα όποια σώζονται ακόμα και σήμερα!

Η ζωγραφική ίσως να ήταν ένα εργαλείο αντίδρασης γι’ αυτό που βίωνε ο ίδιος και η υπόλοιπη Ευρώπη την δύσκολη εκείνη εποχή του 1943.

Ο άνθρωπος φαίνεται ότι δημιουργεί τελικά αριστουργήματα κάτω από αντίξοες συνθήκες.

Ο συγκεκριμένος στρατιώτης φαίνεται να αντιδρά σιωπηλά κατά του πολέμου και να προσπαθεί να αφήσει το αποτύπωμα της ύπαρξής του, στους άψυχους τοίχους. Έχει ως μοναδικό όπλο γι’ αυτήν την αποτύπωση ένα πινέλο ζωγραφικής και αρκετή έμπνευση για δημιουργία.

Σε ένα από αυτά τα θαυμάσια έργα πρωταγωνιστές είναι μια καλλίγραμμη γυναίκα, και ένας μικρόσωμος σκύλος που σου θυμίζει τον Μιλού. Προφανώς ο στρατιώτης εμπνεύστηκε από τον μικροκαμωμένο, λευκότριχο, Φοξ Τεριέ, πιστό φίλο του Τέν Τεν, της ομώνυμης σειράς των κόμικς.

Το έργο είναι ένα πολύπτυχο που ολοκληρώνεται σε πέντε φάσεις! Στην πρώτη ζωγραφιά ο σκύλος κάθεται συνοφρυωμένος στα πισινά του πόδια και κοιτά περίεργα προς τα αριστερά.

Στην επομένη ζωγραφιά βλέπουμε μια πανέμορφη κυρία της εποχής του μεσοπολέμου, να περπατά πάνω στις κομψές ψηλοτάκουνες γόβες της, έχοντας γύρω από τον λαιμό της μια γούνα αλεπούς! Ο σκύλος αντελήφθη την γούνα και τρέχει πίσω της για να την πάρει.

Αμέσως μετά εμφανίζεται ο σκύλος δίπλα στις καλλίγραμμες γάμπες και κάτω από την στενή μπλε φούστα της πανέμορφης κυρίας, ακολουθώντας συνεχώς την γούνα.

Στην επόμενη αποτύπωση ο σκύλος αποφασίζει να απαλλάξει την όμορφη κοπέλα από την πορτοκαλί γούνα της αδικοσκοτωμένης αλεπούς, και το καταφέρνει!

Στην τελευταία εικόνα βλέπουμε τον πανευτυχή Μιλού να τρέχει με την γούνα της αλεπούς στο στόμα!

Όλα αυτά τα θαυμάσια έργα, καθώς και πολλά άλλα, βρίσκονται σε ένα πανέμορφο κτίσμα, σε ένα στρατώνα, που ανήκει στο δημόσιο. Θα έπρεπε ήδη όλα αυτά να είχαν περιέλθει σε χέρια άξιων ανθρώπων και να προβάλλονται στο ευρύ κοινό.

Δείτε το πλήρες φωτογραφικό άλμπουμ ΕΔΩ

Η θέση της πυροβολαρχίας στον χάρτη ΕΔΩ

#κτίριο #κτίρια #ΑθεατηΛερος #AtheatiLeros #ΑθέατηΛέρος #Leros #Greece #Λέρος #Λερος #Ελλάδα #LerosHistory

Λάβετε τις επόμενες αναρτήσεις στο email σας κάνοντας εγγραφή

Τα άρθρα στο παρόν ιστολόγιο, έχουν συγγραφεί και δημοσιευθεί στο facebook σε προγενέστερο χρόνο.

Ο στρατώνας κτίστηκε επί της άλλοτε λεωφόρου Regina, δίπλα στην μεγαλύτερη πλατεία της Λέρου την πλατεία Piazza Roma, (σήμερα πλ. Ρούσσου).

Το επιβλητικό οικοδόμημα σχεδιάστηκε το 1934 από τον αρχιτέκτονα Petracco έπειτα από την προτροπή και μετέπειτα την εντολή του τότε κυβερνήτη Mario Lago.

Ο κυβερνήτης θεωρούσε απαραίτητη και επιβεβλημένη για εκείνη την χρονική περίοδο την ανέγερση ενός στρατώνα, καθώς και την οδική σύνδεση του Λακκιού με τα Άλιντα. Το έργο υλοποιήθηκε από την τεχνική εταιρία Impressa Madallena (1934-1936). Φτιάχτηκε για καθαρά στρατιωτικούς λόγους. Έτσι λοιπόν στέγασε το 10ο σύνταγμα πεζικού, μιας και η εδαφική άμυνα δεν ήταν κατά τα λεγόμενα του κυβερνήτη Μario Lago δουλειά του ναυτικού αλλά ούτε και της αεροπορίας.

Τα δύο κτίρια περιελάμβαναν μεγάλους θαλάμους, τραπεζαρία, οπλοστάσιο, φυλακή, αίθουσα συνάντησης, στον δε εσωτερικό χώρο υπήρχε ένα γήπεδο ποδοσφαίρου καθώς και ένα υπόγειο το οποίο με την πάροδο του χρόνου εμείς το μπαζώσαμε.

Στην αρχιτεκτονική του κτιρίου επιβλητική είναι η τρίχωρη κεντρική είσοδος, η οποία είναι κτισμένη από σκούρα πέτρα και βαρέου τύπου μεταλλικές πόρτες.

Μπροστά στην είσοδο υπάρχει μια μικρή πλατεία, όπου στο κέντρο της υπήρχε ένα άγαλμα του Αγνώστου Στρατιώτη. Το μπρούτζινο αυτό άγαλμα κατέληξε μετά την απελευθέρωση κατά τα λεγόμενα στο χυτήριο για να γίνει καμπάνα στον Άγιο Νικόλα.

Ένα κτίριο όπου από το 1936 έως και σήμερα φιλοξενεί αδιάλειπτα κόσμο.

Το φωτογραφικό άλμπουμ του Στρατώνα ΕΔΩ

Η θέση του Στρατώνα στον χάρτη ΕΔΩ

#κτίριο #κτίρια #ΑθεατηΛερος #AtheatiLeros #ΑθέατηΛέρος #Leros #Greece #Λέρος #Λερος #Ελλάδα #LerosHistory

Λάβετε τις επόμενες αναρτήσεις στο email σας κάνοντας εγγραφή

Τα άρθρα στο παρόν ιστολόγιο, έχουν συγγραφεί και δημοσιευθεί στο facebook σε προγενέστερο χρόνο.

Στο μεγαλύτερο φυσικό λιμάνι της νοτιοανατολικής Μεσόγειου δημιούργησαν οι Ιταλοί την οικιστική τους παρέμβαση. Το 1936 στο Λακκί, αλλά και στην γύρω από αυτό περιοχή οι κάτοικοι ξεπερνούσαν τις επτά χιλιάδες. Η νέα οδική σύνδεση της αεροναυτικής βάσης με το Λακκί ήταν πλέον γεγονός. Παντού νέοι άνθρωποι, νέος κόσμος, παντού νέα έργα. Έτσι και στα «Τεμένια» εκεί διάλεξαν να κάνουν οι Ιταλοί την βιομηχανική τους ζώνη. Σε αυτήν την περιοχή έκτισαν ένα μεγάλο εργοστάσιο παράγωγης ρεύματος, ακριβώς δίπλα ένα άλλο εργοστάσιο παράγωγης εμφιάλωσης αεριούχων ποτών, λίγο πιο κάτω ένα συνεργείο αυτοκίνητων, ένα μαραγκούδικο, ένα σφαγείο και ένα μικρό λατομείο. Ε! λοιπόν κάπου εκεί εγκατέστησαν και το λεγόμενο Καζίνο, έτσι το λένε οι Λεριοί της εποχής εκείνης για να καλύψουν την πομπή αυτού του πανέμορφου κτίσματος.

Ένα κτίσμα πανέμορφο, ένα κτίσμα που τριγύρω του έχει πηγάδια με δροσερό και καθαρό νερό, έχει αμπέλια, έχει περιβόλια, έχει και δυο μικρά κτίσματα το ένα εκ των δυο ήταν το πλυσταριό. Διαθέτει βλέπεις όλες εκείνες τις προϋποθέσεις για τον σκοπό που το ήθελαν.

Ένα κτίσμα λίγο μακριά από τον κεντρικό δρόμο έτσι που οι επισκέπτες του να μην γίνονται αντιληπτοί από τους δήθεν αδιάκριτους περαστικούς. Και όπως μου εκμυστηρεύτηκαν οι ηλικιωμένοι κάτοικοι της γύρω περιοχής που θυμούνται την εν γένει λειτουργία αυτού του κτίσματος, ήταν πολλοί αυτοί που πέρναγαν σε καθημερινή βάση για να αφήσουν με χαρά τον οβολό τους, στις όμορφες νέες Ιταλίδες που φόραγαν εκείνα τα κόκκινα σατέν. Κοπέλες σαν τα κρύα νερά ψηλές, μελαχρινές, ήταν όλες Ιταλίδες, ήταν κούκλες. Έτσι μου είπε η φίλη Ελευθερία και συμφώνησε και ο 92 χρόνος κ. Γιώργος, βλέπεις όλες αυτές οι λειτουργίες γινόντουσαν εκεί λίγο πιο κάτω από τη γειτονιά τους ρε παιδί μου!

Πού να κοιμηθείς εκείνη την εποχή σε εκείνη την περιοχή, ήταν δύσκολο! Από την μια ο μονότονος θόρυβος που έβγαζαν οι μεγάλες ηλεκτρομηχανές, από την άλλη οι ανατριχιαστικοί ήχοι που έβγαζαν τα πριόνια του ξυλουργείου, τα σφυριά του μηχανουργείου και δεν μας έφταναν όλα αυτά αλλά και τα βράδια ακούγαμε εκείνες τις φανταστικές καντάδες των Ιταλών και που και που και κάτι γυναικείες φωνές... κάτι κραυγές, ανατριχιαστικές ρε παιδί μου... Μύριζε όμως η γύρω περιοχή αρώματα, από τα σαπούνια από τις ανατολίτικες και γαλλικές κολόνιες. Θυμάμαι ότι όταν περνούσαν από εκεί οι δικοί μου κρυφοκοίταζαν και κρυφογελούσαν. Όλοι ήταν ευχαριστημένοι, όλοι ήταν ευτυχισμένοι, τι να πω μικρός ήμουν δεν καταλάβαινα και πολλά. Ξέχασα να σου πω ότι υπήρχε και η Μαντάμ Μαρίκα αυτή τα έβαζε όλα σε τάξη. Δεν μπορούσες να πας σε αυτό το σπίτι εάν ήσουν παντρεμένος σε έδιωχνε η Μαρίκα, σου έλεγε Vaivia – Vaivia (Φύγε – φύγε).

Άσε που υπήρχε τάξη στην όλη υπόθεση. Βέβαια! Έπρεπε να περιμένεις την σειρά σου, να πλύνεις πριν και μετά τα χέρια σου αλλά και το αναψοκοκκινισμένο πρόσωπο σου. Στο τέλος έπαιρναν και από έναν καφέ στο καθιστικό, μετά έφευγαν παίρνοντας τις αναμνήσεις τους στα κρύα στρώματα του άχαρου στρατώνα.

Με αυτά και με τα αλλά ξεχάσαμε να περιγράψουμε την αρχιτεκτονική διαρρύθμιση αυτού του φανταστικού διώροφου κτίσματος. Ψηλοτάβανα δωμάτια, κάμαρες άλλες μικρές και άλλες μεγάλες, λουτρά, με διαφορετικές αποχρώσεις, ζωγραφισμένα σχέδια στους τοίχους. Βέβαια υπήρχαν και οι δυο σκάλες που οδηγούσαν στα επάνω στενά δωμάτια.

Εκεί οι νέοι στρατεύσιμοι σε εκείνο το κτίσμα, σε εκείνο τον τόπο, και όπως λέει και το τραγούδι του αείμνηστου Μητροπάνου αφήναν κάπου εκεί «το αντριλίκι τους!»

Το φωτογραφικό άλμπουμ του «Καζίνο» ΕΔΩ

H θέση του «Καζίνο» στον χάρτη ΕΔΩ

#κτίριο #κτίρια #ΑθεατηΛερος #AtheatiLeros #ΑθέατηΛέρος #Leros #Greece #Λέρος #Λερος #Ελλάδα #LerosHistory

Λάβετε τις επόμενες αναρτήσεις στο email σας κάνοντας εγγραφή

Τα άρθρα στο παρόν ιστολόγιο, έχουν συγγραφεί και δημοσιευθεί στο facebook σε προγενέστερο χρόνο.